Recep Adanır Göçtü.. Beşiktaş Şampiyon Oldu.. Futbola Veda…

Recep Adanır Göçtü.. Beşiktaş Şampiyon Oldu.. Futbola Veda…

Beşiktaş şampiyon oldu.. Ruhum göğe erdi!...

Bu nasıl hastalık, bu ne manyaklıktır dostlar… Son iki aydır ruhum cenderede. Ne iş yapsam aklımda akşamki maçın sıkıntısı, hangi sabah kalksam bir önceki maçın tasası…

Arada kazanmanın hazzı da bolca, belki bunun için bilerek o sıkıntıya katlanıyor bilinç… Ama olmaz olsun öyle zevk, böyle keyif!

Kendimi tedavi etmek için, belki de ana neden bunun için “Futbolun Psikiyatrisi” diye bir kitap da yazmıştım. Futbolcunun, teknik adamın, taraftarın psikolojisini anlamak, anlatmak ve düzeltmek için… Top oynarken kavga çıkartmamı da azaltmak için…

Kendime birkaç yıl biraz faydası dokundu, sonra yine aynı…

Geçen yılki şampiyonlukla benliğime, sizlere de ilan ederek söz vermiştim. Bu bana yeter, bundan sonra en az üç yıl gerilim yok, kazanma hırsı yok, diye.

Ama sonuç daha beteri.

Sonunda şu yazının yayımlanışından itibaren kendime futbolla ilgilenme yasağı koyuyorum. Futbolla seyirci, taraftar ilişkimi sıfıra indiriyorum. Ne bir merak, ne bir soru, ne bir yorum, ne göz ucuyla maça bakma, ne sonuç takip etme, ne sohbet… Sıfır. En az iki yıl. Bu kez başaracağım. Adam gibi taraftar olabilmeyi beceremeyenin futboldu, spordu.. neyine…

Giderayak iki ayrı konudan bahsedeyim.

Bendeki bir hastalık tamam da, hangi takımı tutarsa tutsun bu ülkede taraftar aklı da son derece bozuk. Yine biraz tarafgirlik yapıp Çarşıyı, Kartal’ı bir puan öbürlerinden üstte tutayım, ama genel bir zihin çarşaflaması bu. Taraftarların öyle sıklıkla, öyle gerçek dışı, öyle izan ötesi yorumlarına şahit oluyorum ki, tarafgirlik öyle ahlak dışı, mantık yırtan boyutlarda ki… İnsanlık öyle çirkef, öyle basit ki… Bunların da büyük çoğunluğu solcu, muhalif ha.. Doğal olarak çevremde bulunanlardan.

Vah bizim insan aklına diyorum her seferinde. Kitaplarda kuramsal olarak ortaya koyduğumdan da tehlikeli bir ruhsal-ussal yarık içindeyiz.

Bunu böyle gören, böyle düşünen adalet duygusundan hiç nasibini almamış kişi, nasıl oluyor da solcu olabiliyor, sosyalist olabiliyor diye kendi kendime her seferinde soruyorum ki… En az saçma sapan kaybedilen puanlar kadar kalbe oturucu.

Ama bakıyorum futbolu akıl ve ahlak dışı bir tarafgirlikle yorumlayan o birey, gündelik yaşamda da aynı konumda, siyasal duruşta da aynı tutarsızlıkta. Diyalektik buna diyorlar herhalde, tutarsızlıkta tutarlılık.

Recep Adanır

Mayıs 17 veya 18 idi, yine bir sonraki maçın kaygısı ile uyandığımda, aklıma Recep Adanır geldi durup dururken. Ne bilgisayar açmış, ne TV’ye, telefona bakmıştım. Ne böyle bir konu geçmişti.

Sahi bir Recep Adanır vardı, ne oldu o? Ölmüştü galiba. Ölmüştü de hatırlamıyordum. Yoksa ölmemiş miydi? Sonra araya gündelik işler girdi, onu tamamen unuttum.

20’sinde vefat haberini duydum.

Vay be dedim kendime, onca eski futbolcu, onca efsane, onca gelip geçen antrenör arasında tut sen birden bire Recep Adanır’ı anımsa ve o da iki gün sonra ölsün!  Telepati?

Acaba hastaydı da bir yerde bir şey görmüş, ama bilinçli olarak algılayamamış mıydım? Haberlere göz attığımda Baba Recep’in aniden öldüğünü öğrendim. Rıza Çalımbay öyle söylüyordu en azından.  

Her neyse, o efsanevi futbolcuyu, Berlin kahramanını, frikik ustasını, “baba” lakabı almayı başarabilen üç büyük futbolcudan birini, eski antrenörümüzü,  Şerefimizle, Hakkımızla birlikte saygıyla analım.

O haberleri karıştırırken bulduğum başka bir efsanenin ilginç röportajını da şuraya ekleyeyim… Metin Oktay, GS’ye gelmeden koyu bir Beşiktaşlı ve bir Recep Adanır hayranı olduğunu söylüyor:

http://www.turknostalji.com/metin-oktay-koyu-bir-besiktas-taraftariydim.html

 Ve futbola veda.

Kaan Arslanoğlu


Yorumlar

Maximum : 1000 Karakter / Karakter Sayısı: 
0
Yorumlara gerçek ad ve soyadınızı yazmanız onay kolaylığı sağlar.
Mail adresinizi yazmanız keyfinize kalmıştır. Yorumlarınızın onaylanması da
editörlerin tamamen keyfine bağlıdır. 4 yıllık deneyim sonucu bu bizde böyle.
  • yusuf bodur

    yusuf bodur 04.06.2017

    Bence olmayacak işe amin demeseniz kendinizi boşuna yormamış olursunuz..Hele ÇARŞI olgusundan sonra BEŞİKTAŞIMIZ hepten vazgeçilmez oldu..

  • Mete Demirtürk

    Mete Demirtürk 03.06.2017

    Baba Recep ya da Recep Adanır... Mekânı cennet olsun... Efsane futbolcular dünyasının en önemli kahramanlarından biriydi. O yıllarda futbol, profesyonel olsa da, para henüz dişini geçirememiş ve rezil bir sanayiye dönüşmemişti. Her şeyin ruhu forma aşkıydı. Yürekten gelen duyguların krallığında yaşanırdı mücadele. Rakip takım futbolcularının anasına avradına küfretme kültürü stadyumları sarmamıştı. Sevecen, mâsum tepkilerle takım desteklenirdi... Fenerbahçeliyim ve şampiyonluğu sonuna kadar hak eden Beşiktaş'ı kutluyorum. Çok önemli bir şey daha var. Yüreğimin bir yanı Çarşı. Ve Çarşı üzülecek diye, Beşiktaş'ın maç kaybetmemesi için dua ederim. Recep Adanır'ı anma kadirşinaslığınızla, sağ olun - var olun sevgili Kaan Hocamız...

  • H.ÜNSAL

    H.ÜNSAL 03.06.2017

    Sen futbola, Beşiktaş'a veda et, makale yaz, felsefe yap, Futbolun bilmem neyi hakkında kitaplar yaz. Ne istiyorsan onu yap bu konuda senden çok uzaklardayım. Çocukluğumun tutkulu sevdasından vazgeçmem. ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ. EN BÜYÜK BEŞİKTAŞ. SENEYE DE ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ. HER SENE ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ. O KADAR. VARMI DİYECEĞİN.

Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan www.insanbu.com sorumlu tutulamaz.