Şiir

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KAR GİBİ

 

Kimse anlamadı beni sen anlamamışsın çok mu.

Ama umutluydum senden, bel bağlamıştım sana.

Yapıştırılmış oyuncaklar gibi duruyorum elinde bu yüzden, her yerinden kırılmış.

 

Uygunmuş eşyanın tabiatına anlamadan anlaşılmadan sevmek.

Anlayabiliyorum lekesiz sevgini ben de sonsuza kadar seveceğim seni.

Keşke sevgi yetseydi, bembeyaz kar gibi,

ikimiz arasında olduğu gibi.

 

Öfkeyi de öğrendim kavgayı da, kirli ellerimle dokunamam sana.

Sen temiz kaldın ben lekeli.

Sen benim eski günlerimsin.

Bembeyaz.

Kar gibi.

 

Özgür Önal