Şiir

ŞİİR

Uyuşan ele kan nasıl yavaş yavaş dolarsa

Öyle doldun içime

Külüstür kamyoneti ite ite sonunda çalıştıranların sevinci

Karşılaştırılabilir mi seninkiyle?

Küflü demirin katmanları gibiyse hayat

Ve küf tutmuşsa çözüm belirsizliğin aynasında

Aşkın imgesini yontup duracağım ben

Yan yana gelmemiş tek sözcük kalıncaya dek.

 

 

 

SİCİLİMDEKİ OBRUK

Bakışlarındaki gün batımlarını ütüledim de

Gönlümdeki boşluğa astım

Gözlerimdeki obruğu doldursun diye

Kaç defa yazdım kaç defa sildim bilmiyorum

Yücelerde patlamaya hazır anlam için

Aşkta açıklayıcılığa düşmek iyi değildir

Sessizlik yine de en çağrışımsal cevaptır

Şiirsel bir beklentisi olana

Kişisel tarihimin en ışıltılı kıvrımlarında.

 

Deniz Karslı