Susa Susa Dilsizleştim

Susa Susa Dilsizleştim

Artık kendime yansam der

bir mum!

Yoruldum yoksulun gözlerinde,

bıktım, tükendim

varsılın çağlayışlarında!

 

Onlarla yanıp

onlarla sönerken,      

bir sır kapısı gibi         

susa susa dilsizleştim..

 

Geçtim kötüleri, sıradan örgüleri,

nice soylu ve soylu geçinen ruh; küçümserken yaşam

kavgasını, rest çekerken yürekli-yüreksiz dünyalara,                                

küçücük bir kaybetme korkusuna kapılmasın, bir ânda

hiçleyerek her şeyi kötücül yaratığa dönüşüyor, onlara ait

nesneler utanç içinde donup kalıyordu!                                                                

 

Dostlar sofrasında                      

zarif güller göz kırpar,                                   

dikenleri gülümserken           

ihanet balla besleniyordu!        

 

Ah, gönüllerde

zavallı avuntular   

mutluluk yarattıkça,           

kendi sırrımmışçasına             

susa susa dilsizleştim!    

 

Ve buz kesen gönüllerde

küçümsene küçümsene

tutuşmaktan küstüm, incindim!

 

Artık kendime yansam der

bir mum,

sonsuz boşlukların

yıldızları gibi!

 

Yapayalnız olsam da,

hiç söylenmeyen bir şarkı gibi

içten içe yansam da!                                   

 

Mete Demirtürk


Yorumlar

Maximum : 1000 Karakter / Karakter Sayısı: 
0
Yorumlara gerçek ad ve soyadınızı yazmanız onay kolaylığı sağlar.
Mail adresinizi yazmanız keyfinize kalmıştır. Yorumlarınızın onaylanması da
editörlerin tamamen keyfine bağlıdır. Yılların deneyimi sonucu bu bizde böyle.
  • Mehmet Eken

    Mehmet Eken 11.12.2020

    Bir mum varmış, bir havai fişek ve bir de sonsuz boşluklarda gözden ırak bir yıldız. Havai fişek bir şiir yazmış, sanır kendimi bir mum. Terk edilmiş bir salonda tek başına niçin yansın mum. Yanmazsa mum, nasıl çıkar kurtlar sofrası aydınlığa! Aydınlat ki, herkes görsün lokmalardan kendine düşen payı. Karanlık sofraların kırıntısıyla beslenenler görürse durumu mumun aydınlığında, boşa yanmamış olur mum. Kıvançla kendi dibi bile aydınlanır. Sen havai fişek misin ki, eğlendir varsılları ve yağmacıları gürültülü sessizliğinle kendi yokoluşun pahasına. Dertlenmez mum yanıp tükense de, ışığı kalır arkasında. Tercih senin, dostlar sofrasında mum mu olacaksın, şenliği bol, içi fos havai fişek mi. Sonsuz boşlukta yıldızsan, görürlerse hoşluk olursun bir anlığına, ne aydınlığın vardır, ne de ismin.

Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan www.insanbu.com sorumlu tutulamaz.