Sözlük

Cumulus (İng.), cumulo (Latin.): toplanma, küme yapma. "Küme" Türkçede sonradan türetilmiş sözcük ama eski Türkçede benzerleri mevcut. Osman Nedim Tuna"ya göre "gukin" (Sümerce): ökümene, ökün. Ökün: para, gül, benzeri şeylerin yığını; öküm: yığın; üg: yığmak; öküş: çok, bolluk; kömek: ahali, halk; kamak: yığmak, sandığa koymak... Bunlar da (DLT)'den. Ayrıca M. Ergin"den "ökül": toplanmak, yığılmak... / Kombul > cumulus (Latin.) (B. Keresteciyan) / Kımı (Altay. Tel. Kumd. Bar.): sarmak, toplamak; cumul: (Kırgız) toplanmak; cumşılık: birlik (Radloff). Böylece Arapça "cumhur - cumhuriyet" kavramının da kamu, cumul ile akraba olduğunu görüyoruz. Cem, cemaat, cumhur, cümle, cami, cumul, kamu...